Źródło: Źródło: PAP/Łukasz Gągulski
To miała być historia o „kościelno-politycznym sojuszu”. Wyszła opowieść o napięciach, ambicjach, pogodzie, megafonie – i jednym telefonie, który… niczego nie załatwił.
Od Rio do Brzegów — gdy wiara spotkała logistykę
Rok 2013. Rio de Janeiro. Papież Franciszek mówi: „Kraków!” – a w Małopolsce zaczyna się gorączka. Entuzjazm miesza się z paniką. Gdzie zmieścić miliony pielgrzymów? Błonia odpadają. Za mało miejsca. Za dużo ryzyka.
Wybór pada na Brzegi pod Wieliczką. Oficjalnie: „najlepszy teren”. Nieoficjalnie? Jak mówią ludzie z krakowskiej kurii – bez burmistrza Artura Kozioła nic by się nie wydarzyło.
– „On nie krzyczał, nie naciskał. Po prostu był wszędzie tam, gdzie trzeba” – wspomina jeden z lokalnych urzędników.
Kardynał Dziwisz ufał mu bez wahania. W Wieliczce gościł Episkopat. Na zdjęciach – uśmiechy, uściski dłoni, wspólne uroczystości. Mała polityka? Duża dyplomacja? A może zwykła ludzka relacja?
Ale teren w Brzegach był zdradliwy. Błoto. Woda. Bagna. Strach przed katastrofą był realny.
Przyjechała Beata Szydło. Prosiła: przenieśmy główne uroczystości na Balice.
Dziwisz powiedział: nie.
Twardo. Bez dyskusji. I postawił na swoim. Pogoda dopisała. Tłumy przyjechały. A dziś? Tam, gdzie kiedyś śpiewali pielgrzymi, stoją hale produkcyjne.
Symboliczne? Bardzo.
Źródło: X / @tvn24CnB
Nowy metropolita. Nowe napięcia
2016 rok. Koniec epoki Dziwisza. Na jego miejsce wchodzi Marek Jędraszewski – człowiek o ostrym języku, mocnych poglądach i… ogromnej rozpoznawalności.
Dla jednych – strażnik tradycji.
Dla innych – „kapelan PiS”.
Nie wzięło się to znikąd.
Pomnik smoleński w Łodzi? Odsłania Jarosław Kaczyński.
Msza na Jasnej Górze przed „wyborczym orędziem” prezesa? Prowadzi Jędraszewski.
Miesięcznice na Wawelu? Często on przy ołtarzu.
Poseł Dominik Jaśkowiec nie owija w bawełnę:
– „To jest duchowny, który zbyt głęboko wszedł w politykę. Nie powinien decydować o świeckich wyróżnieniach” – mówi.
Radni PiS są wściekli. W kuluarach słychać ostre słowa. Iskrzy.
A Jędraszewski? Nie ustępuje. Mówi o Smoleńsku jako o „niewyjaśnionej tragedii”. Atakuje „siły zainteresowane ukrywaniem prawdy”. Krytykuje prezydenta Dudę za weto „lex Czarnek”.
I… chwilę później przyjmuje od niego państwowe odznaczenie.
Paradoks? Ironia? Czy zwykła gra protokołów?
Megafon, noc i jeden odwołany policjant
Wrzesień 2022. Późny wieczór. Retoryka w Krakowie. Biuro PiS pełne polityków. Na zewnątrz – demonstranci z megafonem.
Głośno. Nerwowo. Iskrzy.
Wicewojewoda Mateusz Małodziński wychodzi dwa razy. Prosi policję o reakcję. Cisza nocna. Spokój. Prawo.
Policja nie reaguje.
Po kilku godzinach rusza machina. Telefony z Warszawy. „Sugestie” z najwyższej półki. Naciski. Szybkie decyzje.
Nadkomisarz Paweł Jastrząb traci stanowisko.
I wtedy pojawia się wątek arcybiskupa.
Jeden z krakowskich księży mówi wprost:
– „Jędraszewski próbował się za nim wstawić. Naprawdę próbował. I nic nie wskórał.”
Czyli co?
Gdzie ten rzekomy wpływ na PiS?
„Relacje mityczne” — ale nie romantyczne
Duchowni z Krakowa mówią jedno: podobne patrzenie na świat nie oznacza politycznej symbiozy.
– „Arcybiskup odprawia miesięcznice? Tak. Ale z szacunku, nie z partyjnego układu” – słyszymy.
Brzmi przekonująco?
A może trochę naiwne?
Bo gdy patrzymy na zdjęcia: Kaczyński w pierwszej ławce, Jędraszewski przy ołtarzu, politycy PiS ustawieni rzędem… trudno uwierzyć, że to czysty przypadek.
Z drugiej strony – sprawa Jastrzębia pokazuje, że arcybiskup nie ma magicznego telefonu do prezesa. Nie jest „szarą eminencją”. Nie ciągnie za sznurki.
Jest raczej kimś pomiędzy: duchownym z wyraźnym światopoglądem i polityką, która go… nie zawsze słucha.
Kościół, władza i cienka granica
Ta historia mówi więcej niż tylko o Jędraszewskim.
Pokazuje, jak krucha jest granica między duchowością a polityką.
Między kazaniem a agitacją.
Między modlitwą a manifestacją.
– „Gdy widzę księdza przy mikrofonie obok prezesa, zastanawiam się: czy to jeszcze religia, czy już kampania?” – mówi nam młoda krakowianka wychodząca z katedry.
Inny wierny wzrusza ramionami:
– „Kościół zawsze był blisko władzy. Nic nowego.”
A jednak coś się zmieniło. Dziś każdy gest jest pod lupą. Każde słowo. Każda msza.
Źródło: X / @ArchKrakowska
I co dalej?
Czy Jędraszewski pozostanie symbolem „kościelnej prawicy”?
Czy może z czasem zostanie zapamiętany jako hierarcha, który balansował na niebezpiecznej linie?
Jedno jest pewne: jego relacje z PiS są mniej oczywiste, niż sugerują nagłówki. Mniej romantyczne. Bardziej skomplikowane. I pełne napięć.
Bo między ołtarzem a polityką jest przestrzeń, w której łatwo stracić równowagę.
A Ty co o tym myślisz? Czy Kościół powinien trzymać się z dala od polityki – czy ma prawo zabierać głos w sprawach publicznych bez ograniczeń?
Cześć! Nazywam się Robert Żyła i jestem dziennikarzem w RelNews. Na co dzień zajmuję się tworzeniem treści, które pomagają czytelnikom lepiej zrozumieć otaczający nas świat — od aktualnych wydarzeń społecznych po inspirujące historie ludzi z pasją .
W pracy stawiam na rzetelność, klarowność i nowoczesne podejście do informacji. Lubię łączyć klasyczny styl dziennikarski z nowymi formami przekazu — czy to w reportażu, wywiadzie czy analizie.
Najbardziej cenię sobie moment, gdy dobrze zadane pytanie prowadzi do szczerej, poruszającej odpowiedzi. Poza redakcją interesuję się fotografią, mediami cyfrowymi i podróżami — bo wierzę, że każdy nowy kadr i każda rozmowa uczą mnie czegoś o świecie i o sobie..
